kalp

“Yaz bakalım” dedi içimden bir ses, “yaz hadi ve rahatla artık”… Yazmazsam, çıldıracağımı anladığımda yeniden sarıldım satırlara. Onlar da nasıl hevesle bekliyorsa, hemen sarıp sarmaladılar usulca. Veee yine iyi geldiler, daha ilk cümlemde. Böyleyim ben… Bazen akıllı, bazen deli. Belki herkes, belki de hiç kimse gibi… Günümün bir anı diğerine uymayıp savursa da arada, kelimeler […]