huzur
GÖR ‘BEN’İ, KENDİNİ…
‘Kendine iyi gelmeyen, başkasına da iyi gelemez…’ Durduk yerde hissettiğim bu sesle, oturduğum yerde toparlandım, daha dik oturdum. İçimden gelen sesi duyma kararımın çıktısıydı bu durum kesin veya evrenden gelen bir işaret belki… Gerçekten anlamlı. Kendine iyi gelemeyenden çevresine ne fayda? Peki, kendime iyi geliyor muyum? Hiç bunu sordun mu sevgili okur? Düşündün mü üzerinde? […]
Yaz bakalım…
“Yaz bakalım” dedi içimden bir ses, “yaz hadi ve rahatla artık”… Yazmazsam, çıldıracağımı anladığımda yeniden sarıldım satırlara. Onlar da nasıl hevesle bekliyorsa, hemen sarıp sarmaladılar usulca. Veee yine iyi geldiler, daha ilk cümlemde. Böyleyim ben… Bazen akıllı, bazen deli. Belki herkes, belki de hiç kimse gibi… Günümün bir anı diğerine uymayıp savursa da arada, kelimeler […]